28-05-2001 Amigoe (Curaçao)		Marius Noort, Foto Edsel Sambo Recensie Randal Corsen & Cross Currents op Curaçao Jazz Festival op 26 en 27 mei 2001
		Staande ovaties zaterdag, jammen op familiezondag WILLEMSTAD — De Curaçao Jazz Foundation (CJF) schroomt niet iets nieuws te proberen. De extra derde dag van het veertiende Curaçao Heineken Jazz Festival met een kinderprogramma en jamsessie. Het bracht een hoop families naar Brakkeput Mei Mei die daar ook nog eens een barbecue kregen voorgeschoteld. De muzikanten zelf hadden overduidelijk plezier in achtereenvolgens het jeugdconcert (The Auratones), een optreden van het sextet Blues Latino & Jazz uit Costa Rica en de jamsessie onder aanvoering van Randal Corsen. Novum was ook het live-programma in de pauzes tussen het wisselen van bands. Het Cool Breeze Jazz Quartet met onder meer Stanley Betrian en Ramon Penzo vulde op een podium aan de zijkant onder een sfeervol verlichte datu de leemte tussen de verschillende optredens aangenaam in. Leuk en gezellig, zaterdagavond was het tijd voor het serieuze jazzwerk. De muzikale benadering van de afro-Amerikaanse Imani boeide van begin tot eind. Alfredo Mojica (percussie) en Harold Summey (drum) ondersteunden de magnifieke combinatie van Imani’s zang en Paul Carr op de sax. Zonder tekst, in het Engels of Afrikaans, de spirituele zangeres gebruikt haar stem als een bijzonder kleurrijk instrument. "Ik ben dankbaar dat ik wat ik van boven krijg ingegeven, op deze manier mag doorgeven. Het publiek brengt me daarbij tot grote hoogten", aldus Imani. De dankbaarheid was wederzijds, hoewel net als de eerste avond een groot deel van het publiek pas binnenkwam toen het eerste optreden zo goed als voorbij was. Achteraf misschien jammer dat ze niet later stond geprogrammeerd. Als tweede stond evenwel Randal Corsen en die maakte er met zijn Cross Currents een waar feest van. Wat wil je ook als je de kunst verstaat Curaçaose muziek vloeiend te integreren in Latin jazz. Misschien had hij zaterdag geluk dat zijn optreden instrumentaal was. Bij zijn interpretatie van het onofficiële volkslied Atardi nam het publiek massaal de vocale ondersteuning over. Het kwartet met de eveneens Curaçaose bassist Randy Winterdal, de Nederlandse drummer Onno Witte en percussionist Gerardo Rosales uit Venezuela, vult elkaar uitstekend aan. De nog maar zes jaar geleden afgestudeerde Corsen wordt door velen een grote toekomst toegedicht. Zelf heeft hij nog niet een duidelijk idee hoe deze eruit zal zien, "zolang er maar een uitdaging is". In ieder geval speelt hij met Izaline Calister op het komende North Sea Jazzfestival. ‘Heftige jazz’ tot slot. Het was even omschakelen toen Jerry Gonzalez met zijn Fort Apache-band het podium betrad. Geen show van de New Yorkers en nauwelijks contact met het publiek, maar de ritmische sessie van de band steeg tot grote hoogten. De excentrieke Gonzalez zelf bespeelt de zeer ongebruikelijke combinatie van conga’s en trompet onnavolgbaar. Zijn broer Andy en drummer Steve Berrios maakten hun faam als besten in de Latin jazz waar, een beetje saai ondersteund door sax en piano. Hoogtepunt van hun optreden was wel het een-tweetje van de slagwerkers die zeker een kwartier lang elkaars improvisatie op de voet volgden. De klok gaf toen al na enen aan en velen waren al moe maar voldaan naar huis vertrokken. Voor alle drie optredens gaf het publiek een staande ovatie.